dimecres, 25 de juliol de 2007

Galiza Ceibe



Per a totes les gallegues i gallecs. Visca la Terra e unha forta aperta.

Os Pinos.

¿Qué din os rumorosos

na costa verdecente

ao raio transparente

do prácido luar?

¿Qué din as altas copas

de escuro arume arpado

co seu ben compasado

monótono fungar?

Do teu verdor cinguido

e de benignos astros

confín dos verdes castros

e valeroso chan,

non des a esquecemento

da inxuria o rudo encono;

desperta do teu sono

fogar de Breogán.

Os bos e xenerosos

a nosa voz entenden

e con arroubo atenden

o noso ronco son,

mais sóo os iñorantes

e féridos e duros,

imbéciles e escuros

non nos entenden, non.

Os tempos son chegados

dos bardos das edades

que as vosas vaguedades

cumprido fin terán;

pois, donde quer, xigante

a nosa voz pregoa

a redenzón da boa

nazón de Breogán.

2 comentaris:

Anònim ha dit...

Benvinguda a la blocosfera. Com a obsequi una cita de Castelao:
<< Chegan a decir que o problema galego igual que o vasco e
catalán, depende da solución que acorde a maioría dos hespañoes...
¡Estábamos aviados! >>

Josep M.

Sergi ha dit...

Sempre en Galiza